Jak do nas dotrzeć i kiedy zastać

Najprościej dotrzeć do nas pieszo. Z centrum uzdrowiska idzie się ulicami, które każdy kuracjusz zna z porannych spacerów, a na ulicę Kościuszki trafić jest łatwo: wystarczy zapytać, bo zna ją każdy przechodzień i każdy taksówkarz. Dom ma numer trzydzieści jeden, a nad drzwiami wisi mały szyld.

Kto przyjeżdża samochodem, znajdzie miejsca przy ulicy, a w sezonie, gdy zajmują je kuracjusze, wskazujemy najbliższe wolne parkingi miejskie. Wieczorem warto zostawić samochód dalej i wrócić pieszo; spacer po kolacji ułatwia rozmowę z towarzyszami przy stole.

Z miast ościennych dojeżdżają do nas goście koleją i autobusem. Przystanki znajdują się w niewielkiej odległości od centrum uzdrowiska, a od nich do naszych drzwi trzeba dodać kilkanaście minut powolnego kroku. Kto się spieszy, wsiądzie w taksówkę; hostessa chętnie zamówi ją na powrót.

Do lokalu nie ma schodów od strony ulicy; próg jest niski, a w drzwiach czeka Olga Krajewska. Szatnia znajduje się po lewej stronie, sala restauracyjna wprost, a przeszklone drzwi do kasyna po prawej. Nie sposób się pomylić, bo z holu widać zielone sukno.

Jeśli ma Pan lub Pani wątpliwość, gdzie dokładnie jesteśmy, najprościej zadzwonić. Hostessa opisze drogę od miejsca, w którym Państwo stoją, i zostanie na linii, dopóki nie zobaczą Państwo szyldu. To przynajmniej raz w tygodniu zdarza się kuracjuszom, którzy dopiero zaczynają poznawać miasto, a ulice wydają im się podobne.

Gdyby w czasie wizyty potrzebowali Państwo taksówki, hostessa zamówi ją telefonicznie i poinformuje, kiedy będzie czekać pod drzwiami. Tę usługę mamy od zawsze, bo wielu gości wraca z kolacji późno, po wielu godzinach rozmów, i woli nie szukać pojazdu na ciemnej ulicy.